Merhaba.

2018 doğumlu oğlumuz Yunus Emre, 18 aylık olana kadar normal gelişim göstermiş olup, 18 aydan sonra göz temasında azalma, ismine tepki vermeme, söylediği birkaç kelimeyi de söylememeye başladı. Başlarda her anne baba gibi çocuğumuzda bir farklılık olduğunu hissettik ancak konduramadık. 2. yaş gününde pastasını üfleyememesi, eve gelen misafirlere kayıtsız kalması, tamamen kendi dünyasına çekilmesi bizi gerçeklerle karşı karşıya getirdi. 26 aylıkken önce özel bir hastaneye, sonra devlet hastanesine gittik. Tanı alıp eğitime başladığında 28 aylıktı. Gittiğimiz ilk kurum bize yeterli gelmedi ve kurum arayışına girdik. Yollarımız Algı ABA ile kesişti. Buraya başladığımızda çocuğumuz 29 aylıktı. İlk değerlendirme günün çocuğumuzun hırçınlığını, çığlıklarını, kaçmak isteyip ağlamalarını unutamam. Eğitime başladığımızda ilk günler yine aynı davranışları sergiliyor, ağlıyor, benden ayrılmak istemiyordu. Yaşıtlarından her konuda geriydi. Asla komut almaz, dinlemez, taklit etmezdi. 6,5 aydır Algı ABA Terapi ve Çocuk Gelişim Merkezine devam ediyoruz ve çocuğumuzdaki değişimler, gelişmeler mucize gibi… Derslere girmek için sabırsızlanıyor, sınıfta ne yapması gerektiği konusunda gayet bilinçli, davranış problemleri çok azaldı. Taklit becerisi çok gelişti. Beni anlıyor, komut alıyor ve dil becerisi gelişiyor… Her geçen gün olumlu yönde ilerlemelerimiz artıyor. Doktorumuz da bu konuda aynı görüşte. Eğitimimizi faydalı buldu ve devam etmemizi önerdi. Bizde bu durumdan oldukça memnunuz. Çocuğumuzdaki güzel gelişmeler bizi geleceğe dair heyecanlandırıp umutlandırıyor.

Bunun için öncelikle; çok büyük özveriyle çalışan, içtenlikle sevgiyle Yunus Emre’ye ışık tutan, yardım eden terapistimize, doğru şekilde yönlendirmesini sağlayan koordinatörümüze, dil gelişimine katkı sağlayan dil terapistimize ve duyusal alanda eksiklerimizi gidermemizi sağlayıp eğitimimize katkı sağlayan ergoterapistimize ve Algı ABA ailesine teşekkür ederiz.