Deniz Amanos’un annesinden mektup var; 2015 yılında dünyalar tatlısı Deniz’im dünyaya geldi. İlk iki yılımız çok güzel geçti. Sonra o dalgalı olan masmavi denizim sessizce bizden çekildi. O bembeyaz büyüyen dalgalarımız küçüldü.

Ben Deniz’imin bu halini her saniye takip etmeye başladım. Oyun oynayan, anne, baba, dede, abi, abla diyen kelimelerimiz oyunlarımız, iletişimimiz yok oldu. Ben daha fazla dayanamadım. Direk çocuk doktoruna götürdüm.

“Meraklanmayın annesi daha küçük ama çok merak ediyorsanız psikiyatriye götürün” dediler. Hemen gittim. Doktorumuz da “çok şanslısınız daha küçük 3 ay sonra tekrar getir” dedi. Eğitimle çok güzel ilerler hemen rapora yönlendirdi. Ben hiç sorun etmeden çıkardım. Psikiyatri arayışına girdim.

1 yıllık verdi ve Deniz’imle hemen başladık. İlk başlarda anlamaya çalıştım otizmi. Tanımaya çalıştım. 1 yıl gittik geldik. Doktorumuzun dediği gibi olmadı. Tekrar gittik, tekrar aynı. Gidip gelip orada yaptıklarını yaptırmaya başladık. Çok yavaş ilerlediğimizi fark ettim. Araştırmaya başladım. Karşıma Instagram’da Algı Özel Eğitim çıktı. Hemen randevu alıp gittim.

Parin hanımla görüştük. Aradığım soruların cevaplarını almıştım. Eve geldim. Eşimle ne yapalım diye. Düşündük, taşındık ama bir yanım hep git diyor. Gittik koordinatörümüzle konuşup anlaştık. Ama içimde de “ya yine aynısını yaşarsak” diye de düşünüyorum, sonra gittikçe Deniz’imin mavileştiğini tekrar görmek beni ve babasını çok mutlu etti.

Anladım ki doğru yerdeyim. Deniz artık istediklerini daha belirgin ve anlamlı bir şekilde gösteriyordu. Sadece onu anlayan bendim. Ama şuan ailenin diğer fertleri de Deniz’i anlıyorlar. Bu da çok sevindirici.

Koordinatörümüzün bizi bilgilendirmesi ve öğretmenimizin sabrı ve azmi sayesinde Deniz’de büyük değişim ortaya çıktı. Ben 7 aya yakındır gidiyorum. Öğrenme becerilerinin günden güne ilerlediğini görüyorum. Çok şükür iyi gidiyoruz. Keşke daha önce tanımış olsaydım Algı ekibini. Başta Parin hanım olmak üzere koordinatörümüz ve terapistlerimize çok teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız. Bütün ekibinize teşekkür ediyorum. Dilek hanıma da teşekkürler. Umut hep var, hep var olsun…