Merhaba, Çocuğumuz 1,5 yaşına kadar normal gelişen bir bebekti. İsmine tepki vermemesi, göz kontağı kurmaması, parmak ucunda yürümesi en çarpıcı belirtilerdi.

İlk doktorumuzun teşhisi ile otizm ile tanıştık. Konu hakkında herhangi bir bilgimiz olmadığından sudan çıkmış balığa döndük diyebiliriz. Nedenini fazla sorgulamadan çocuğumuza nasıl yardımcı olabiliriz ve onun için ne yapabiliriz diye yola koyulduk.

Doktorumuzun “özel eğitim almanız gerekiyor” demesiyle araştırmaya başladık ve birkaç görüşmeden sonra Algı Özel Eğitim merkezine başvurduk. İlk görüştüğümüz kişi olan kurum müdürü bize durumu uzun uzun anlattı ve derhal başlamamızın çocuğumuz için çok önemli olduğunu söyledi ve hemen eğitime başladık. İlk önce ayda 20 saat ABA eğitimi olarak ayarladı ve sonrasında üzerine ayda 8 saat özel eğitim eklendi.

Yaklaşık 7 aydır eğitime düzenli bir şekilde devam ediyoruz. Çocuğumuzun bütün öğretmenleri en az bizim kadar özverili ve gerçekten işlerinde çok iyiler. İlk başlarda derse girmek istemiyor, ağlıyor ve kendisine temas edilmesini istemiyordu. Eğitmenlerimiz bizi her ders sonunda bilgilendirdiler ve evdeki çalışmalarımızı desteklediler. Çocuğumuzla nasıl iletişim kuracağımızı bize öğrettiler.

7 ayın sonunda çok güzel haberler aldık, şükürler olsun. Doktorumuz teşhis koyduğunda çocuğumuz 27 aylıktı, gelişimi ise 11 aylıktı. Yoğun eğitim sonrası doktorumuza gittiğimizde ise çocuğumuz 34 aylık ve gelişimi 31 aylıktı. Bu mucize gibi bir şey bizim için. Artık çocuğumuz seslendiğimizde bakıyor, göz kontağı kuruyor, konuşuyor ve oyun kurabiliyor.

Doktorumuzun tavsiyesi üzerine eğitime devam ediyoruz. Özel eğitim öğretmenlerimize, terapistlerimize, koordinatörümüze, kurum müdürü ve tabii ki Parin Hanım’a çok teşekkür ederiz.

Son olarak dileğimiz ailelerin korkmaması ve mücadele etmeleri. Algı Özel Eğitim merkezine güvenebilirler. Lütfen çocuklarımızı yalnız bırakmayalım. Biz eğitimin ne kadar çok şey değiştirdiğine şahit olduk.

 

Z.’nin annesi ve babası…